MemberPanel

TW - Sponsor

TW - Sponsor
TW - Sponsor
TW - Sponsor

Work and Travel Hikayeleri Geçmiş dönemlerde yaşamış olduğunuz anılarınızı, gözlemlerinizi bu alandan paylaşıp "En Popüler Wat Hikayesi" seçmeleri için oy toplayabilirsiniz.

Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Arama Stil
  #1 (permalink)  
Alt 02-10-2008, 03:18 PM
Uzman Watçı
 
Üyelik Tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 261
Tesekkür et: 0
Bu kullanici simdiye kadar 0 yorumundan 0 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
radiskull is on a distinguished road
Standart Gidenlerden Anılar (Yazı Dizisi) By @necro

abd ye giden arkadaslarımız ayagınızı ılk bastıgınızdan ıtıbaren ilk bir hafta genelde nasıl geçti konusmaya çabalarken ne tür komıklıkler cıktı ortaya.arkadas cevresını nasıl olustu.bunları sahsen ben merak edıyorum.gıden arkadaslarımız anlatırlarsa çok sevinirim.
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #2 (permalink)  
Alt 02-10-2008, 09:06 PM
Acemi Watçı
 
Üyelik Tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 47
Tesekkür et: 0
Bu kullanici simdiye kadar 0 yorumundan 0 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 0
Fatih34 is on a distinguished road
Fatih34 - MSN Üzeri Mesaj Gönder
Standart

saolasın arkadaşım çok iyi bir konuya değinden inanıyorum daha önce bu deneyimi yaşamamış kişiler bu konuyu merak ederler.tecrübeli arkadaşlarımız anılarını anlatırlarsa seviniriz...
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #3 (permalink)  
Alt 02-10-2008, 09:11 PM
Uçuşa Hazır Watçı
 
Üyelik Tarihi: Nov 2007
Mesajlar: 129
Tesekkür et: 0
Bu kullanici simdiye kadar 0 yorumundan 0 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
wtfck is on a distinguished road
Standart

ewt deneyimli arkadaşlar bu konuya ilgi gösterirlerse belki buradakilere vize sürecinde yardımcı olduklarından daha fazla yardımcı olabilirler çünkü vize sürecindense Amerika'daki günlük yaşam deneyimleri daha önemli ve gerekli diye düşünüyorum
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #4 (permalink)  
Alt 02-10-2008, 09:54 PM
shinoda - Ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
turkishwat inc.
 
Üyelik Tarihi: Nov 2006
Mesajlar: 1.208
Tesekkür et: 23
Bu kullanici simdiye kadar 21 yorumundan 30 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
shinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud ofshinoda has much to be proud of
shinoda - MSN Üzeri Mesaj Gönder
Standart

ilk birkaçgün berbat sonra yavaş yavaş açılacaksınız. ilk gittiğimde ne işim var burda demiştik arkadaşla yol yorgunluğu vs. fena vurmuştu.
__________________
admin (at) turkishwat.com
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #5 (permalink)  
Alt 02-13-2008, 02:01 AM
Wat Profesörü
 
Üyelik Tarihi: Mar 2007
Yaş: 30
Mesajlar: 625
Tesekkür et: 1
Bu kullanici simdiye kadar 11 yorumundan 23 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 13
necro has a spectacular aura aboutnecro has a spectacular aura aboutnecro has a spectacular aura about
Standart

daha önce hiç yazmamıştım, gayet ilginc bir tecrübe oldu 2007 yazı benim için...

Birgün yurdumda en fantastik kitaplarımı okurken, arkadasım beni aradı ve "abi yazın yapacak işin yoksa wat'a gidelim" dedi... o an gözümde o kadar büyük birşey gibi görünmüştü ki 10 küsür bin mil yol yapmak, özellikle de daha önce yurtdışı tecrübem olmadığı için. aradan bi yarım saat geçti, yapacak daha iyi bir iş bulamadığım için kampüste, arkadasın ayarladığı randevuya katıldım, ayrıntılarını dinledim... Eeeh, dedim macera severiz, bi araştıralım bakalım... bikaç site dolaşıp gidenlerin yorumlarına da baktıktan sonra iyice heveslendim ve en önemli aşama olan evdekileri ikna etme işine giriştim... ilk önce pek sıcak bakmadılar babam:"eehe, olm 3 ay bulaşık yıkattırırlar, ne işin var orda" dese de pes etmedim, daha fazla uğraştım.... sonunda zor bela şirket ve uçak parasını denkleştirim başvurmaya karar verdim... evraklar falan hazırlandı, pasaport alındı...

vize gününü hala unutamıyorum, hayatımın en ciddi ve gergin günüydü neredeyse... önceki günün akşamında sevgili sevgilimle çıkmaya başlamıştık hatta, bi önemi de ordan gelir)


konsolosluk binasına girdik... sanki ctu los angeles gibi, 3-5 kere aradılar... asansörleri ayrı bi garip... türk görevlilerden de olmazsa olmaz fırçamı yedikten sonra "yavv 50 tane belge getiriyosunuz ne gerek var hasta etmeyin adamı..."
fişimi alıp beklemeye başladım, sıradaki herkes birbirine bakıyo, neredeyse herkes wat için gelmiş, "önceki arkadaşa 20sn vermişler... aaaa, bizim arkadası 15 dakka tutmuşlar vay bee" gibi hiçbiri gerçeği yansıtmayan fısıltıdan sonra sıra bana geldi.. bismillah deyip gittik,"bu kısmı içimden dedim, tetörist falan sanarlar"

o kadar stress yapıp geldiğim randevuda 2-3 tane ortaokul Mr.Brown sorusuyla karşılaşınca gayet keyfim yerine geldi, aldık yeşil kağıdımızı elimizde sallayıp halay çektik...

arada geçen kısımları es geçiyorum....

gideceğim yer Louisiana eyaletinin, new orleans şehrinin metairie diye bir ilçesi... ama türk aklı ucuz olsun diye bileti houston'a almıştım gerisini otobüsle, ne bileyim trenle falan giderim diye...

indim houston'da gece 3 falan... greyhound biliyorum otobüs şirketi bi tek, açtım laptop'tan google earth'ü buldum en yakın greyhound'u. önünden gecen otobüs hattını da bulmak zor olmadı havaalanından..."Sağolsun google earth her daim rehberimdi) otobüs 8 de kalkıyor new orleans'a ama saat 4 falan... e dedim hergün gelmiyoz ya houston'a bi görelim koca bina.... ama elimde de bavul var güvenemedim yanıma aldım... 100 metre uzaklaşmıştım ki, "kardeş araba lazım mı? bi bira parası be abi? bavulda ne var?" gibi zenci kardeşlerimizin samimi sorularıyla karşılaşınca neredeyse uçarak greyhound'uma geri dönüp paşa paşa otobüsümü beklemeye başladım... "bina yerinde başka koca şeyler görecektik az kalsın...

7 saatlik bi houston-new orleans seferinden sonra hakkında sadece bluess ve kartinayı duyduğum 3 aylık yerleşkeme geldim... elimde sponsorumun telefonu var, arıyorum beni karşılasın diye, fakat telesekreteriyle karşılaşıyorum, neymiş pazarmış?

neyse diyorum ilk günden moral bozmamak lazım. elimdeki iş sözleşmesinden iş yerinin adresini bulmaya çalışıyorum, belki onlar bilir nerde kalacağımı diye, malum 2 gün uçak ve 1 günde otobüste gitti, yaklaşık 3 gündür uyumuyorum... 20 dakika hayatımın en hızlı yağan yağmurunun altında yürüyorum, otobüs durağını bulabilmek için, burada öğreniyorum ki buradakiler yer yön bilmiyor, herkes başka yere git diyor...

durağın önüne geliyorum ama hala yağmur bardaktan değil, sürahiden boşalıyor, bi elimde bavul diğer elimde laptop bekliyorum... arkadan birileri bağırıyor, mağazadan... beni içeri alıyorlar üstümü başımı kurutmam için bez falan veriyorlar bütün moralim yerine geliyor, " aaa ne güzel yardımsever insanlar" diyorum... muhabbet edince israilli olduklarını öğreniyorum ve önyargılarımı da siliyorum verdikleri bezle yahudiler hakkında...

yağmur bitince otobüse binip metairie denen yerdeki 70120 idi galiba numarası McDonalds şubesine gidiyorum saç baş ıslak, elde iki bavul gözler pörtlemiş halde yönetici sponsoruma ulaşamıyor, kalacak yer hakkında da bi bilgisi olmaıdığını söylüyor... neşeme neşe katıyor... yakınlarda otel aramaya başlıyorum ama bi tane var ve 60 küsür dolar... vazgeçiyorum... orda benimle aynı durumda bir arkadas ediniyorum, fatih oun da türk olması ve benimle aynı durumda olması kesinlikle tesadüf....

gece oluyor yavaş yavas ve mcdonalds kapanıyor... ama bizim hala bir gidecek yerimiz yok... taksi çağırıyorum otele gimek için, gidiyoruz ama oda bulamıyoruz.... saat gece 12 civarı sokakta bi başımıza kalıyoruz... o kadar eğlenceli ki bizim için o an wat macerası... sokakları gezerken (bavullarla bi tane kapalı restorant'ın önüne yorgunluktan yığılıyoruz... sonra bi farkediyoruz burası sıradan bir kapalı restorant değil, kepenginin yanında priz olan bir kapalı restorant... "hehee eğlence çıktı hadi nette vakit geçirelim" deyip çalıntı wireless ve kaçak elektrik kullanarak ilk illegal eylemimizi ilk günümüzde yapıyoruz...

saatler 3 gibi, gecenin köründe ve zenci nüfusunun en yğoun olduğu şehirde yalnız başına ve hala ıslak çoraplarla durmanın çok da mantıklı olmadığı geliyor aklımıza ama bunu çok dert etmiyoruz....

ertesi gün oluyor, mcdonalds a gidiyoruz tekrar, ve sponsor ablamız teşrif ediyorlar... 4 günlük uykusuzluğun üstüne bi de ondan bidolu fırça yiyoruz "ulan sözleşmede ne yazıyo, bak bak iyi bak ne yazıyo diyorum? ilk gün konaklama sana ait yazıyo, bana ne nerde kaldıysan, geldikten sonra ikinci gün , yani bugun teslim almam gereliyor seni" diyor... "peki abla yeterki sus da bana yatacak bi yer ver" deyip evime gidiyorum...

"amerika deyince insanın aklıma kızlar, havuzlu evler, hergün partiler geliyor dimi? benim de öyleydi...."

evime gidiyorum, 2 ürdünlü, iki tane de mısırlı abilerle aynı evi paylaşacağımı söylüyor... ona da peki diyorum ve uyuyorum.....


(biliyorum anılar deyince sadece amerika anılarından bahsediyor başlık ama böyle bir dökmek istedim kendimi..... bana acıyanlar olursa eğer, söylemek isterim ki bu daha başlangıç bile değil, daha 4239494 tane hadise geldi başıma, eğer üşenmeyip yazıyı okuyan ve devamını isteyen olursa seve seve yazarım..."

sabaha 2 bütünlemem var ve vize görüşmesi sebebiyle ortalamayı 1.90 üstüne çıkarmak için son şansım... şans dileyin...."

Konu necro tarafından (02-13-2008 Saat 02:35 PM ) değiştirilmiştir.
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
Bu kullanici 9 yapmis oldugunuz bu yorumu hakli ve yararli buldu ve tesekkür etti necro :
AkaDidem (06-15-2013), ayaz 2017 (06-19-2016), Danyjoli (01-11-2015), DDMDNC (02-03-2012), ehskrs (12-07-2014), fatih26 (02-08-2015), goldberg2356 (05-04-2012), Jr.Celebi (02-17-2013), nomercy34 (12-29-2014)
  #6 (permalink)  
Alt 02-13-2008, 02:10 AM
Profesyonel Watçı
 
Üyelik Tarihi: Nov 2007
Mesajlar: 471
Tesekkür et: 4
Bu kullanici simdiye kadar 7 yorumundan 7 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
skyline26 will become famous soon enough
skyline26 - MSN Üzeri Mesaj Gönder
Standart

Alıntı:
necro´isimli üyeden Alıntı Mesajı Göster
daha önce hiç yazmamıştım, gayet ilginc bir tecrübe oldu 2007 yazı benim için...

Birgün yurdumda en fantastik kitaplarımı okurken, arkadasım beni aradı ve "abi yazın yapacak işin yoksa wat'a gidelim" dedi... o an gözümde o kadar büyük birşey gibi görünmüştü ki 10 küsür bin mil yol yapmak, özellikle de daha önce yurtdışı tecrübem olmadığı için. aradan bi yarım saat geçti, yapacak daha iyi bir iş bulamadığım için kampüste, arkadasın ayarladığı randevuya katıldım, ayrıntılarını dinledim... Eeeh, dedim macera severiz, bi araştıralım bakalım... bikaç site dolaşıp gidenlerin yorumlarına da baktıktan sonra iyice heveslendim ve en önemli aşama olan evdekileri ikna etme işine giriştim... ilk önce pek sıcak bakmadılar babam:"eehe, olm 3 ay bulaşık yıkattırırlar, ne işin var orda" dese de pes etmedim, daha fazla uğraştım.... sonunda zor bela şirket ve uçak parasını denkleştirim başvurmaya karar verdim... evraklar falan hazırlandı, pasaport alındı...

vize gününü hala unutamıyorum, hayatımın en ciddi ve gergin günüydü neredeyse,önceki günün akşamında sevgili sevgilimle çıkmaya başlamıştık, düşünün yani...

konsolosluk binasına girdik... sanki ctu los angeles gibi, 3-5 kere aradılar... asansörleri ayrı bi garip... türk görevlilerden de olmazsa olmaz fırçamı yedikten sonra "yavv 50 tane belge getiriyosunuz ne gerek var hasta etmeyin adamı..."
fişimi alıp beklemeye başladım, sıradaki herkes birbirine bakıyo, neredeyse herkes wat için gelmiş, "önceki arkadaşa 20sn vermişler... aaaa, bizim arkadası 15 dakka tutmuşlar vay bee" gibi hiçbiri gerçeği yansıtmayan fısıltıdan sonra sıra bana geldi.. bismillah deyip gittik,"bu kısmı içimden dedim, tetörist falan sanarlar"

o kadar stress yapıp geldiğim randevuda 2-3 tane ortaokul Mr.Brown sorusuyla karşılaşınca gayet keyfim yerine geldi, aldık yeşil kağıdımızı elimizde sallayıp halay çektik...

arada geçen kısımları es geçiyorum....

gideceğim yer Louisiana eyaletinin, new orleans şehrinin metairie diye bir ilçesi... ama türk aklı ucuz olsun diye bileti houston'a almıştım gerisini otobüsle, ne bileyim trenle falan giderim diye...

indim houston'da gece 3 falan... greyhound biliyorum otobüs şirketi bi tek, açtım laptop'tan google earth'ü buldum en yakın greyhound'u. önünden gecen otobüs hattını da bulmak zor olmadı havaalanından..."Sağolsun google earth her daim rehberimdi) otobüs 8 de kalkıyor new orleans'a ama saat 4 falan... e dedim hergün gelmiyoz ya houston'a bi görelim koca bina.... ama elimde de bavul var güvenemedim yanıma aldım... 100 metre uzaklaşmıştım ki, "kardeş araba lazım mı? bi bira parası be abi? bavulda ne var?" gibi zenci kardeşlerimizin samimi sorularıyla karşılaşınca neredeyse uçarak greyhound'uma geri dönüp paşa paşa otobüsümü beklemeye başladım... "bina yerinde başka koca şeyler görecektik az kalsın...

7 saatlik bi houston-new orleans seferinden sonra hakkında sadece bluess ve kartinayı duyduğum 3 aylık yerleşkeme geldim... elimde sponsorumun telefonu var, arıyorum beni karşılasın diye, fakat telesekreteriyle karşılaşıyorum, neymiş pazarmış?

neyse diyorum ilk günden moral bozmamak lazım. elimdeki iş sözleşmesinden iş yerinin adresini bulmaya çalışıyorum, belki onlar bilir nerde kalacağımı diye, malum 2 gün uçak ve 1 günde otobüste gitti, yaklaşık 3 gündür uyumuyorum... 20 dakika hayatımın en hızlı yağan yağmurunun altında yürüyorum, otobüs durağını bulabilmek için, burada öğreniyorum ki buradakiler yer yön bilmiyor, herkes başka yere git diyor...

durağın önüne geliyorum ama hala yağmur bardaktan değil, sürahiden boşalıyor, bi elimde bavul diğer elimde laptop bekliyorum... arkadan birileri bağırıyor, mağazadan... beni içeri alıyorlar üstümü başımı kurutmam için bez falan veriyorlar bütün moralim yerine geliyor, " aaa ne güzel yardımsever insanlar" diyorum... muhabbet edince israilli olduklarını öğreniyorum ve önyargılarımı da siliyorum verdikleri bezle yahudiler hakkında...

yağmur bitince otobüse binip metairie denen yerdeki 70120 idi galiba numarası McDonalds şubesine gidiyorum saç baş ıslak, elde iki bavul gözler pörtlemiş halde yönetici sponsoruma ulaşamıyor, kalacak yer hakkında da bi bilgisi olmaıdığını söylüyor... neşeme neşe katıyor... yakınlarda otel aramaya başlıyorum ama bi tane var ve 60 küsür dolar... vazgeçiyorum... orda benimle aynı durumda bir arkadas ediniyorum, fatih oun da türk olması ve benimle aynı durumda olması kesinlikle tesadüf....

gece oluyor yavaş yavas ve mcdonalds kapanıyor... ama bizim hala bir gidecek yerimiz yok... taksi çağırıyorum otele gimek için, gidiyoruz ama oda bulamıyoruz.... saat gece 12 civarı sokakta bi başımıza kalıyoruz... o kadar eğlenceli ki bizim için o an wat macerası... sokakları gezerken (bavullarla bi tane kapalı restorant'ın önüne yorgunluktan yığılıyoruz... sonra bi farkediyoruz burası sıradan bir kapalı restorant değil, kepenginin yanında priz olan bir kapalı restorant... "hehee eğlence çıktı hadi nette vakit geçirelim" deyip çalıntı wireless ve kaçak elektrik kullanarak ilk illegal eylemimizi ilk günümüzde yapıyoruz...

saatler 3 gibi, gecenin köründe ve zenci nüfusunun en yğoun olduğu şehirde yalnız başına ve hala ıslak çoraplarla durmanın çok da mantıklı olmadığı geliyor aklımıza ama bunu çok dert etmiyoruz....

ertesi gün oluyor, mcdonalds a gidiyoruz tekrar, ve sponsor ablamız teşrif ediyorlar... 4 günlük uykusuzluğun üstüne bi de ondan bidolu fırça yiyoruz "ulan sözleşmede ne yazıyo, bak bak iyi bak ne yazıyo diyorum? ilk gün konaklama sana ait yazıyo, bana ne nerde kaldıysan, geldikten sonra ikinci gün , yani bugun teslim almam gereliyor seni" diyor... "peki abla yeterki sus da bana yatacak bi yer ver" deyip evime gidiyorum...

"amerika deyince insanın aklıma kızlar, havuzlu evler, hergün partiler geliyor dimi? benim de öyleydi...."

evime gidiyorum, 2 ürdünlü, iki tane de mısırlı abilerle aynı evi paylaşacağımı söylüyor... ona da peki diyorum ve uyuyorum.....


(biliyorum anılar deyince sadece amerika anılarından bahsediyor başlık ama böyle bir dökmek istedim kendimi..... bana acıyanlar olursa eğer, söylemek isterim ki bu daha başlangıç bile değil, daha 4239494 tane hadise geldi başıma, eğer üşenmeyip yazıyı okuyan ve devamını isteyen olursa seve seve yazarım..."

sabaha 2 bütünlemem var ve vize görüşmesi sebebiyle ortalamayı 1.90 üstüne çıkarmak için son şansım... şans dileyin...."
PUHAHA AZ KALA ZENCILER TARAFINDAN PUSUYA DUSURULCEKTIN DEMEK
+1 rep sana DEVAMINI YOLLA VALLA ROMAN GİBİ OKURUZ
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #7 (permalink)  
Alt 02-13-2008, 02:21 AM
Uzman Watçı
 
Üyelik Tarihi: Apr 2007
Mesajlar: 277
Tesekkür et: 0
1 mesajda 1 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 11
atlantiz is on a distinguished road
Standart

necro deneyimlerini çok içten anlatmışsın tbr.
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #8 (permalink)  
Alt 02-13-2008, 03:58 AM
Uzman Watçı
 
Üyelik Tarihi: Jul 2007
Yaş: 29
Mesajlar: 288
Tesekkür et: 0
1 mesajda 1 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
mommuma is on a distinguished road
Standart

hakkatten su gibi okuduk çok ii yazmıssın,çok akıcı,var mı yazı tecrüben falan:
içimizi kararttın buarada ama olsun..
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #9 (permalink)  
Alt 02-13-2008, 11:08 AM
Uzman Watçı
 
Üyelik Tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 261
Tesekkür et: 0
Bu kullanici simdiye kadar 0 yorumundan 0 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
radiskull is on a distinguished road
Standart

çok teşekkurler baslık oyle olabılır ama bız zaten bunları duymak istiyoruz oraya ilk indiğimizde genelde ne gibi sorunlarla karşılasıyoruz bunları bılmek ogrenmek istiyoruz.roman gıbı okuduk cok saolasın:
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
  #10 (permalink)  
Alt 02-13-2008, 02:43 PM
Araştırmacı Watçı
 
Üyelik Tarihi: Feb 2008
Mesajlar: 77
Tesekkür et: 0
Bu kullanici simdiye kadar 0 yorumundan 0 tesekkür aldi
Tecrübe Puanı: 10
serhan62 is on a distinguished road
Standart

Ben Wat Programıyla Değil Ama Tatil Amaçlı Amerıkada Bulundum Daha önce Biraz Kçüktüm 14 Yaşındaydım Ama Ynede şnu Söliyebilirim...amerıkalılar çok Sıcak Kanlı Cana Yakın Hayatı Fazla Umursamayan Insanlar Benzerler Biraz Bize O Yzden Fazla Zorluk çekiceğini Sanmıorum Gidenlerin Kültür Ve çewre Bakımından...sadece Iş Ve Alışma Sürecini Kolay Atlatmaları Gerekir..
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiTweet this Post!
Alıntı İle Cevapla
Cevapla

Bookmarks


LinkBacks (?)
LinkBack to this Thread: http://www.turkishwat.com/work-travel-hikayeleri/1059-gidenlerden-anilar-yazi-dizisi-necro.html
Konuyu Başlatan For Type Tarih
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 08-30-2012 11:37 AM
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 06-15-2012 08:35 AM
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 06-15-2012 12:14 AM
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 06-14-2012 11:34 PM
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 06-14-2012 10:51 PM
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 06-14-2012 09:55 PM
Cevap: AMERKA GNCEM This thread Refback 06-14-2012 09:42 PM
Amerika anilari This thread Pingback 12-27-2011 08:07 PM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 10-06-2011 01:06 PM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 09-13-2011 03:21 AM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 08-14-2011 02:36 AM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 08-03-2011 10:48 PM
Cevap: WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 06-27-2011 12:10 AM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 06-25-2011 09:17 PM
Cevap: WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 06-25-2011 08:54 PM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 06-25-2011 08:44 PM
Cevap : WORK & TRAVEL Hikayem Tr : MACERA (eri) This thread Refback 06-25-2011 08:42 PM

Konuyu toplam 6 üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 6 Misafir)
 
Seçenekler Arama
Stil

Yetkileriniz
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML Kodları Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
WAT günleri-bir yazı.. gskapun Work and Travel Hikayeleri 8 03-01-2007 09:18 PM
wat günleri- bi yazı daha seymusum Work and Travel Hikayeleri 0 02-18-2007 04:10 PM